Баба Вада никогаш не била болна, но неколку пати преживеала сериозни повреди од тепачки со други мачки или каснувања од кучиња, поради кои имала и скршеници. Со текот на годините, до израз дошол и борбениот дел од нејзиниот карактер, поради кој во последно често избувнува, се лути, па дури и напаѓа ако нешто не ѝ е по ќеиф, но сепак нејзина главна особина и во староста останува бескрајната потреба за галење и предење.