Слава и помен воочи Илинден – Кичевската коњаница во Слепченскиот манастир

Editor — Sat, 30 Jul 2022 19:37:47 +0000

Во Слепченскиот манастир денес се случи слава и помен истовремено, за живите и мртвите за светов – за себе, за татковината, за семејството, обителта, црквата…

Со славски колач во чест на одбележувањето на споменот на Светата Великомаченица Марина, подражавајќи го Мелхиседек пред Авраама, отец Серафим ја пречека Кичевската Коњаница, споменувајќи ги сите поединечно – за здравје и преуспевање во добрите дела, а потоа сите заедно со присутниот верен народ, воочи големиот празник Илинден се помолија за душите на паднатите за својот народ и Татковината, но и за одметнатите, заблудените, заведените, принудените, предавниците и оние кои во историјата се пројавиле како непријатели на својот македонски народ.

Коњаниците од Кичево патувањето ќе го завршат во Крушево, каде за прославата на Илинден ќе се спојат со другите коњаници од други градови на Македонија.

The post Слава и помен воочи Илинден – Кичевската коњаница во Слепченскиот манастир first appeared on Кепенци.

Повик од пустината – кога тогаш е сега

Editor — Tue, 19 Jul 2022 19:41:18 +0000

Како што водата од изворот со течението нараснува, но со растењето ги губи првобитните својства, чистотата и свежината претворајќи се во голема река која попатно собрала и по некоја нечистотија, така и зборот човечки, колку повеќе е пренесуван и преведуван е во опасност да ја изгуби или ослаби суштината на неговото изворно значење.

Токму затоа е важно, особено кога се работи за Словото Божјо, за Евангелие, Апостол или друга службена и духовна литература, колку што е можно да се “пие” поблиску од изворот.

Во Слепченскиот Манастир Свети Јован Претеча се наоѓал познатиот PRAXAPOSTOLOS SLEPCENSIS од 11 век кој е најран, најизворно сочуван препис од кирилометодиевиот превод на Апостолот. Или, што би се рекло, како да пиете директно од раката на Светите Кирил и Методиј само со посредство на монасите од слепченската обител.

И тоа не за фалба или за слава на некаква посебност на славјанството, туку за народот да може на својот мајчин јазик изворно да се запознае со тајните на Спасението, но и да се сочува не само од погрешни преводи, туку и од погрешни учења и ереси (како Латинизацијата и Богомилството).

Што ги терало монасите во 16, 14, 11, 7 па и 5 век да заминуваат во манастир?
Ова е реторичко прашање кое си го поставува секој од нас, во оваа прилика споменето низ устата на отец Серафим.

Бегство од метежот на светот?
Потрага по чист воздух?
Трагање по вечноста?
Откривање на Бога?
За и буквално, малку погоре (в планина) да ги имаат срцата?
Да се поблиску до Царството Божјо и Воскресението преку стекнување со Божјата Благодат или Благодатта на Светиот Дух, подеднакво точно и еднодушно и едномислено изложено од Свети Григориј Палама во 14 век или од Свети Серафим Саровски во 19 век, иако меѓу нив, според светските мерки имало стотици километри географска оддалеченост и 5 цели векови временска дистанца.

Слично и со времето на монасите од Слепченскиот Манастир. Тогаш или сега? Нема разлика.

Во овој некогаш главен книжевен центар на Охридската Архиепископија се пишувале и препишувале црковни службени книги, но и се создавале авторски дела.

Научниците забележале дека во Слепченскиот „Продрум” имало 5 Помјаници и 3 Триптиси, а во манастариот Зограф на Света Гора 3 Помјаници и 1 Триптих; забележале и дека тука е преведен, препишан, напишан… најстариот познат Патерик (Старечник) од 14 век, толкувања на Лествицата од 14 век, најстариот Писмовник или според денешинот јазик, Прирачник по кореспонденција и пишување писма, Номоканонот на Матеја Властар, Стиховните Пролози, Слепченските Зборници, делата на Висарион Слепченски (Варлаам) кои допрва се откриваат и проучуваат низ светските библиотечни архиви и музејски збирки.

Како што водата во манастирската чешма кај јужниот влез постојано и непрестајно тече директно од изворот од планината, дури и тогаш кога покрај неа немало жедни, така и денешното сестринство во Слепче го продолжува делото на монасите кои таму престојувале и твореле со векови пред нив.

Скромно и тивко, како што ѝ доликува на Благодатта на Духот, денес тука течат нивните нови „Манастирски води” сега како и тогаш.
И секој што вкусил да изгасне жед сфатил дека – ТОГАШ Е СЕГА.

Во неделата на 17 јули 2022 со воведното слово на отец Серафим и предавањето на тема „Ракописното книжевно наследство” од сестра Екатерина, започна циклусот предавања за верниците, пријателите, пошироката јавност и секој што сака да чуе.

Следното предавање во недела на 24 јули ќе биде на тема „Иконата и нејзиниот пад”.

The post Повик од пустината – кога тогаш е сега first appeared on Кепенци.

manastir - Кепенци

Слава и помен воочи Илинден – Кичевската коњаница во Слепченскиот манастир

Повик од пустината – кога тогаш е сега