Достојна за рангот на „Те видов тебе и се заљубив” или „Не кажувај либе добра ноќ”, новата по датум на издавање, но веќе со обележја на стар евергрин „Не сум сретнал јас жена како тебе” (Мастило) претендира допрва да стане љубовна химна, „онаа нашата” за некои нови парови, кои на своите свршувачки, свадби и сите следни заеднички поводи во животот ќе се сеќаваат на времето кога за Денот на вљубените, за Осми Март, за роденденот или онака без повод, на маса, дома, в кафана, под пенџере или под ведро небо на плажа, се разнежувале со едноставните и непретенциозни стихови кои ненаметливо ја носат и откриваат една од најсуштествените филозофски дефиниции за љубовта – да дава, а ништо не бара.