Во Македонија сте во еден вид мисија на пренесување на тоа сопствено искуство на оние на кои им е најпотребно. Во Преспанскиот Регион, на преубавото езеро, во подрачје со голем туристички потенцијал кој е многу малку искористен, два дена се дружевте со македонските „паталци” – ентузијасти кои во многу неизвесни услови имаа храброст, како поединци и во рамките на своите семејства и мали рурални заедници да се фатат во костец со туризмот во обид предизвикот да го претворат во можност. Ова беше ваша прва средба во низата, каков е вашиот впечаток, гледате ли овде доволен потенцијал за остварување на целта на една ваква обука?

– Секако. Потенцијалот не е тоа што недостига и за тоа сме сите свесни. Јас повеќе сакам да зборувам за волјата на луѓето да направат вистински чекори од кои и тие самите лично и како заедница ќе можат да ги остварат своите цели. Почувствував добра, позитивна енергија, особено на крајот од вториот ден. Неспорно е дека сите учесници се храбри и претприемчиви луѓе. Ми се чини дека имаат и волја за здружување на силите. Верувам дека таа добра енергија уште повеќе ќе ја развиваме во следните дружења.