kazi - Кепенци

БАС партнер во прекуграничен проект за стимулирање зелени вработувања

Editor — Tue, 11 Apr 2023 20:15:23 +0000

Пишува Димитра Десановска

Вчера во просториите на Бизнис академија Смилевски-Битола беше промовиран ИПА проектот: Stimulating Green Employment: Across Border Educational and Technological Innovation Hot-Spots (G.E.M.S)- Стимулирање на зелени вработувања: Клучни точки за прекугранични образовни и технолошки иновации (Г.Е.М.С), кој е од големо значење за заштитата на животната средина и трасирање на транзицијата кон зелена енергија и економија за пограничниот регион.

Проектот го реализираат: Бизнис академија Смилевски и Регионалната стопанска комора со седиште во Битола од Република Македонија и Универзитетот од Кожани со Центарот за истражување и технологија СЕРТ од Република Грција.

Со користење на иновативни, образовни и консултантски активности се реализира главната цел на проектот: Системско подобрување на односот на локалното население кон природата, запознавање и имплементација на целите на одржливиот развој дефинирани од Обединетите нации во 2015 година и да се развие човечкиот капитал во прекуграничниот регион за најсовремени енергетски решенија.

Во рамки на проектот ќе се гради: регионална стратегија за транзиција кон зелена економија на пелагонскиот плански регион, десет компаниски стратегии на релевантни компании, 15 апликации за ИПАРД, ФИТР и зелени економии, 10 Бизнис планови за старт ап компании, 10 акциони планирања, систематизации во кои се вклучени зелени работни места, соларна фотоволтаична централа, електрични велосипеди со полначки точки низ градот Битола и многу други активности кои се предвидени со проектот за заштита на животната средина во овој прекуграничен регион.

Поддршка за проектот и неговото значење искажаа: д-р Христина Оџаклиеска- заменик министер за животна средина и просторно планирање, Владимир Жоглев од Министерство за локална самоуправа, Борче Јолески- претседател на Советот на пелагонискиот плански регион и Градоначалник на Прилеп, Александрос Видурис (Alexandros Vidouris)- генерален конзул на Грција, м-р Мирко Веловски-претседател на регионалната стопнакса комора со седиште во Битола, проф. д-р Тони Соклевски- проектен менаџер од БАС, м-р Никола Димковски-проектен координатор од регионалната комора со седиште во Битола, Анастасиос Тсиблинас (Anastasios Tsiblinas)- партнерот од Грција CERTH ( ЦЕРТ)- Центар за истражување и технологии, м-р Михајло Донев- оперативен директор за развој, иновации и знаење од Стопанска комора на Македонија, проф. д-р Маја Кузмановска-директор на БАС и проф. д-р Цветко Смилевски- претставник од основачите на БАС.

The post БАС партнер во прекуграничен проект за стимулирање зелени вработувања first appeared on Кепенци.

Нов “Училишен зборник” за училиштето “Браќа Миладиновци” во Жван

Editor — Tue, 07 Mar 2023 17:52:54 +0000

Пишува Димитра Десановска

Младиот наставник и ентузијаст Влатко Стојковски, повторно успеа во рацете на учениците да остави една богата културна и духовна ризница.

Станува збор за новиот ,,Училишен зборник “ кој ќе најде место во училиштето ОУ ,,Браќа Миладиновци“- Жван.

“Запознат сум со некои основни податоци. Како тоа дека училишната зграда која што постои и денес и каде се одвива редовна предметна настава, била изградена една година пред училиштето да започне со работа (1962). Воспитно-образовната дејност започнала во 1963 година, па оваа 2023 претставува 60-годишен јубилеј. Во минатото во близина на училиштето бил отворен и интернат во којшто престојувале ученици кои доаѓале да учат во Жван, а потекнувале од подалечните села како Мало и Големо Илино, Базерник, Брезово, Доленци, Железнец и други. Во интернатот учителите одработувале дополнителни работни часови и се грижеле за децата и по наставата, а дел од оние кои доаѓале од други места и биле семејни личности, престојувале во посебна станбена зграда која и денес постои во близина на училиштето. Зградата на интернатот веќе не постои како таква. Кога се вработив имав можност отприлика година до две да поработам со неколку колеги- наставници кои позади себе имаа оставено речиси четири децении учителска дејност, а потоа се пензионираа. Од нив научив многу за професијата благодарение на советите што ги добивав и поддршката. Од нивните кажувања не беше тешко да се разбере колкави разлики постоеле во образованието некогаш и сега, но и во функционирањето на самото училиште. Значајно е да се напомене дека во училиштето се школувале имиња кои денес имаат високо место во македонската книжевност, како: Петре М. Андреевски, Горјан Петревски, Раде Силјан, Божин Павловски и други” – рече Влатко Стојковски.

Зборникот, кој е во чест на браќата Миладиновци, е направен и по повод 60-годишнината на училиштето и неговиот патронен празник што наближува деновиве. Во него се застапени содржини кои информираат за постигањата на учениците и училиштето во целост, во текот на изминатите години.

“Пред неколку години сметам дека бевме активни чинители во модернизацијата на образованието преку примена на информатичката технологија во наставата. Тоа се бараше од нас како и од останатите училишта во земјава, а во училишта во рурални средини какво што е нашето – предизвикот беше поголем. Соработувавме и со волонтер на Мировниот корпус на САД во Македонија и две години бевме домаќини на волонтерка со американско потекло, која што стана дел од кадарот и имаше задача да направи спој помеѓу македонската и американската култура, да поттикне позитивни иновации во наставата по англиски јазик и која воедно преку изработка на проект, обезбеди финансиски средства за обнова на старата кровна конструкција на училиштето, но и друг вид помош. Сметам дека иако сме помали, барем во однос на бројот на ученици, изминативе 14 години откако работам овде, направивме многу, а најважно од сѐ – успеавме нашите ученици да ги вклучиме во важни и интересни проекти (и надвор од училиштето), преку кои тие стекнаа искуство и моменти за кои верувам дека нема да ги заборават и дека ќе им користат во натамошното образование и животот воопшто”, посочи Стојковски.

На 17 овој месец, училиштето го чествува ликот и делото на своите патрони преку програмски активности кои оваа година ќе траат една работна недела. Главен удел секако, ќе имаат учениците кои ќе учествуваат во едукативни квизови, спортски и мултимедијални активности, литературни читања и на крај, како главни актери на завршната свечена приредба што ќе се одржи на 17 март пред родителите и останати гости. На неа учениците ќе ги покажат актерските, рецитаторските и музичките способности, за што тоа се подготвувале во изминативе месец до два.

– Сакам кога нештата се одвиваат по план, бидејќи тоа треба да биде и одлика на секој еден наставник. Периодов што следи ќе ми овозможи да бидам ангажиран во проекти и настани надвор од училиштето, а кои исто така ќе имаат културолошки белег. Повеќето од нив ќе бидат поврзани со литература, фолклор и уметност, а во сите нив мојата улога треба главно да биде модераторска. Во нив, учество треба да земат и ученици од нашето училиште. Се подготвува една манифестација која што има тенденција да премине во традиција, а ќе биде поврзана со нашиот роднокраен автор, писателот Горјан Петревски. Но, не би откривал премногу околу тоа засега. Нашиот крај е место на писателски имиња, па најдобро може да се промовира преку книжевноста. Иако, овде не би го исклучил и потенцијалниот селски туризам за кој што е потребна ангажираност од страна на повеќе фактори за да стане конкурентен и успешен.

– Преродбениците кои ја одиграа можеби најзначајната улога во македонското разорено општество во текот на 19-от век, кој што сметам дека можеби е еден од најзначајните периоди за македонската национална историја. За него пишуваат и многу странски автори, прочучувачи на македонистиката. Тоа е време во кое што едноставно “пукаат” шевовите на оштетеното македонско ткиво и во кое народната македонска маса сѐ понагласено ја чувствува потребата од самоспознание и враќање на загубените народни и духовни вредности. Миладиновци имале исклучително влијание во подигнување на националната свест преку собирачката, но и учителската дејност по кои што најдобро ги препознаваме. Константин Миладинов се смета за основоположник на македонската уметничка поезија, додека Димитар е примерот за учител за кого доаѓале деца од најразлични краишта, па и надвор од Македонија, само за да се школуваат кај него. Нивниот спомен треба да се негува поодговорно, посебно во овие тешки времиња за Македонија, за која имам впечаток дека повторно преживува моменти слични на оние од тој тежок 19 век, истакна Стојковски одговарајќи на прашањето за тоа какво е значењето на Браќата Миладиновци за нашата држава.

Авторот на книгата „Записите на учителот“ вели дека кепенците за сите млади луѓе кои денес сакаат да запливат во водите на пишувањето, творењето и издавањето, остануваат отворени:

“Пишувањето го негуваме за време на редовната настава, а оние кои што се истакнуваат повеќе и навистина поседуваат талент, ги насочуваме како понатаму. Можеби најголемите успеси што сме ги направиле се поврзани токму со творењето на поетски или прозни дела од страна на деца. Мислам дека мојата прва книга која што дојде до рацете на многу деца во Македонија, посебно кај моите ученици, предизвика задоволителен поттик. Во тек сме на подготовка на прва стихозбирка на моја ученичка која што се надевам ќе биде отпечатена наскоро. Повеќе индивидуални творби на наши ученици се дел од стихозбирки на разни издавачи и од разни настани од детски книжевен карактер каде сме биле учесници. Иако, неретко им кажувам дека треба да бидат трпеливи, посебно во идејата за издавање книга (која стана тренд кај деца кои сѐ уште не се ни полнолетни), бидејќи сѐ уште се во рана возраст, и допрва треба да работат на стилот, изборот на мотиви и разбирањето на поезијата, која секако не е лесна. Говорам за вистински добрата поезија која според мене е ретка.

Бидејќи живееме во земјата осветена од Св. Кирил и Методиј, а е опеана и запазена од перото на Миладиновци, Мисирков, Конески и ред други, треба да бидеме свесни дека пишувањето и љубовта кон книгата и културата воопшто, треба да бидат составен дел од душата на овој народ. Тоа е она што мислам дека како минува времето го забораваме, а претставува како што рекол и Мисирков “наш долг и наше право”.

The post Нов “Училишен зборник” за училиштето “Браќа Миладиновци” во Жван first appeared on Кепенци.

Се собрале „Мераклиите“ – Автентично оживување на песната за Јордан Пиперката

Editor — Sat, 25 Feb 2023 20:50:20 +0000

Кога живееш далеку од родната грутка, љубовта и носталгијата кон Татковината стануваат сѐ посилни, а ако на таа носталгија се додаде традиционалната народна музика, се добива добитна комбинација за голема инспирација за уште посилен креативен творечки наплив.

Ако на музиката се додадат и автентичниот амбиент на речиси негибнатата природа и архитектура на живописното Мариово, уште поавтентичното јавање коњи, кое денес речиси исчезнало во внатрешноста на Македонија, сето тоа до детал ускладено и вкомпонирано со автентичните комитски „униформи” се добива совршен спој кој како времеплов, филмски ве пренесува во времето на Јордан Пиперката.

Носталгичните музичари од дијаспората, во случајов се швајцарските, а наши – „Мераклии”, во улога на комитите се членовите на Битолската коњаница „Галоп”, а за сето тоа да изгледа како на филм се погрижи екипата на „Арт Продукција”.

Можеби Швајцарија и не е толку далеку, но за швајцарскиот бизнисмен од Македонија Саша Стоjмeновски, вљубеник, член и поддржувач на Коњаницата (и самиот пасиониран јавач) и голем пријател на групата „Мераклии” како да е зад врата, судејќи според тоа колку често, по различни поводи престојува во Македонија воден од патриотизмот и љубовта за кои пишувавме погоре.

Членовите на бендот, Ане Миров, Оливер Младеновски, Ѓорги Спасов и Ѓорги Божинов, како вистински Мераклии совршено се вклопија во питорескните предели на Мариово, а дружењето го надополнија со традиционалната македонска софра во Етно Ресторанот „Зовиќ”

Со ваквиот темелен пристап во снимањето на спотот за песната „Се собрале комитите” кое ќе продолжи и во Швајцарија, членовите на групата Мераклии покажуваат дека, освен што се врвни професионалци во работата, имаат и бескрајна почит кон Македонија и нејзината пребогата народна традиција

The post Се собрале „Мераклиите“ – Автентично оживување на песната за Јордан Пиперката first appeared on Кепенци.

Исправена 30 годишна неправда – Битолчанецот Станимир конечно доби државјанство

Editor — Mon, 20 Feb 2023 15:38:56 +0000

СВР Битола конечно му издаде лична карта на едно од околу 500 лица без државјанство во Македонија.

Документот со кој 73 годишниот битолчанец Станимир Пелифановиќ, сега ќе може да ги ужива сите граѓански права кои му следуваат од државата, не е само карта за лична идентификација, и остварување на неговиот најголем долгогодишен сон, туку значи и надеж и поттик и мотивација и потврда дека упорноста кога-тогаш се исплаќа.

Случајот на Станимир е и пример дека кога граѓанските активисти и новинарите, кога здруженијата и медиумите делуваат заедно, со заеднички сили, можат да придонесат, да ги „подразбудат” и да ги поттикнат институциите да делуваат поажурно, поотворено и посочувствително и помалку дискриминирачки, особено кон немоќните и ранливи граѓани на кои нема кој да им помогне.

Видео сторијата која Владимир Котевски како учесник на Менторската програма за млади новинари на МОФ во партнерство со УНХЦР со поддршка на Миграцискиот повеќепартнерски доверителски Фонд, ја изработи за институционалната „голгота” на Станимир и нејзиното објавување од три Интернет портали и широката граѓанска поддршка на социјалните мрежи, е само еден мал дел во „битката” која заедно со Станимир со години ја водеа активистите на Здружението на Роми „Баирска Светлина” и Ремзи Медик со неговите лични заложби.

Чест ни е што и Порталот kepenci.mk даде мал придонес во афирмирањето на оваа тема од областа на основните човекови права, која за жал, е сѐ уште глобално актуелна и во 21 век.

Во продолжение, потсетување на видео-сторијата:

The post Исправена 30 годишна неправда – Битолчанецот Станимир конечно доби државјанство first appeared on Кепенци.

Како со смеа да се помогне во трагедија – Хуманитарен стенд-ап на Џи Вижн и Виктори

Editor — Wed, 08 Feb 2023 19:41:32 +0000

Кога ќе се спомне трагедија – прво што ни паѓа на памет е тмурна и мрачна атмосфера, без музика, без смеа, без никаква веселба.

Во услови кога целиот свет се мобилизира за помош на настраданите во разорниот земјотрес во Турција, јавните личности имаат посебна улога преку ставање на својот талент во служба на човечноста, не само да дадат пример и да ги поттикнат другите, туку и самите да се вклучат во донирањето средства.

Но што да прават оние кои свират, пејат или ги засмејуваат другите, како на пример стенд-ап комичарите.

Младите, како главна движечка сила во општеството, тогаш кога сакаат да се ангажираат, отсекогаш предводат во креативноста со идеи, кои често се необични.

Вo сабота на 11 февруари во Центарот за култура во Битола, група млади ентузијасти се сети да организира хуманитарен настан од кој парите од купените влезници ќе бидат наменети за настраданите во Турција, но ќе се плаќа влез за смеење.

Младиот стенд-ап ентузијаст од Битола, Александар Георгиевски, познат како „Џи_Вижн” и здружението „Виктори” се сетија – „продавајќи” шеги и смеа, да помогнат во една нималку смешна и многу сериозна човечка трагедија од огромни размери.

Поддршка и честитки за идејата за која ви го пренесуваме нивното известување во целост.

Во прилог целото интегрално соопштение:

Време е за сплотеност на битолчани кои се луѓе со големо срце и душа! Нашето малку некому значи многу!

Сите заедно за братска Туркије и Сирија да дадеме поддршка за нивната оддршка во овие тешки времиња за нив! 🇲🇰🇸🇾🇹🇷

Почитувани битолчани,

Поради земјотресот кој ја погоди Република Сирија и Република Туркије, ние како Здружение за заштита од повеќе аспекти – ВИКТОРИ, организираме хуманитарен стенд ап кој ќе го изведе лицето Алекдандар Георгиевски (g_vision), студент на Правен факултет од втора година при УКЛО – Битола.
Картата ќе биде 150 денари за возразни, а за деца до 12 години картата ќе биде 50 денари.
Собраните средства ќе бидат наменети за донација до Црвениот крст на РСМ, за погодените делови од земјотресот во Р. Туркије и Р. Сирија. 🇲🇰🇹🇷🇸🇾

Време: 20:30 ч
Место: Мала сала, Центар за култура
Датум: 11.2.2023 година (сабота)

Дојдете и уживајте на СТЕНД АП спектакл!

Со почит,
Извршен директор и одговорно лице: Викторија Брдаровска
Стенд ап актер: Александар Георгиевски познат како Г-Вижн

Со љубов до 🇸🇾 и 🇹🇷 од братска 🇲🇰
🖤❤️💚🤍

П.С. Едно појаснување:

Од јуни минатата година Турција со службено барање до Обединетите Нации го смени своето име и од англиското име Турки (име кои и самите го употребуваа) по сопствена желба стана Туркие.

Образложението на претседателот Реџеп Таип Ердоган тогаш беше дека земјата сака да се врати на името кое го користела во османлискиот период, но во дебатите беше кажано дека поради тоа што името Турки во западните лексикони има и значење на „мисирка”, но и погрдно значење на човек со ограничена интелигенција и капацитет, решиле да побараат да бидат нарекувани Туркие.

Во македонскиот јазик името, односно зборот кој го употребуваме (идентично уште од Османлиско време) – „Турција” нема никаква сличност или значење со западното погрдно „Турки”, а некои сметаат дека името Турција на македонски јазик е многу поблизок збор до Туркие, отколку до Турки.

Промената е нова, јазичарите кај нас сѐ уште не се изјасниле, а дел од правниците и политичарите почнаа да го користат сменетото име Туркие.

Кај нас нема изјаснување ни за промената во Холандија, која исто така неодамна побара да биде службено нарекувана Нидерландија (за ова Хрватите имаат свој превод Низоземска), но до сега дури и официјалните холандски претставници и претставници на ЕУ, кај нас продолжија да го употребуваат зборот Холандија.

The post Како со смеа да се помогне во трагедија – Хуманитарен стенд-ап на Џи Вижн и Виктори first appeared on Кепенци.

Роднокрајна печал прикриена зад смев – промовирано „Брливото шилеже” на Божин Андоновски

Editor — Tue, 07 Feb 2023 19:13:23 +0000

Авторот Божин Андоновски успева копнежот и љубовта по родното место да ги навези на парче хартија.

Тој “греби” по сеќавањата кои како филмска лента да поминале пред неговите очи. Жеден е што повеќе да пие од изворот, од кладенецот на нашето богато творештво.

Изморен од сегашноста и од јаремот на новото време, Божин воздишка и прибежиште наоѓа во своите сеќавања за луѓето, за настаните, за доживеаното. Она за што пишува е длабоко врежано во нашиот македонски код. Емоциите значат повеќе кога се споделуваат со другите, а за тоа сведочи и самиот Андоновски.

Новата седма книга со наслов ,,Брливо шилеже” на Божин Андоновски беше промовирана денес (7.2.2023) во Центарот за култура.

Промотори беа универзитетските професори Златко Жоглев и Гордана Стојаноска, а извадоци од рецензијата на третиот рецензент Ѓорѓи Лазаревски прочита претседателката на Пелагонските културно-научни средби Д-р Весна Калпаковска. Станува збор за хумористично-реалистични раскази. Инспириран од родното Врањевци и народните кажувања Андоновски го пишува ова дело. Модератор на настанот беше познатата поетеса и универзитетска професорка Даниела Андоновска – Трајковска.

Во публиката освен претставници на универзитетската и книжевна јавност, беа присутни и некогашните жители на село Врањевци, кои смевот од шеговитите настани опишани во книгата го комбинираа со длабоки воздишки и понекоја солза за едно неповратно време во кое се кријат уште многу приказни кои допрва треба да бидат раскажани.

Автор Димитра Десановска

The post Роднокрајна печал прикриена зад смев – промовирано „Брливото шилеже” на Божин Андоновски first appeared on Кепенци.

Сеќавање на „дивиот” експресионизам на Стојан Апчевски

Editor — Thu, 26 Jan 2023 23:15:20 +0000

“Стојан Апчевски, со својата сериозна внатрешна борба го постави специфичниот македонски експресионизам, пред Петар Мазев и Глигор Чемерски – можеби малку претенциозно звучи, но неговиот див, „неконтролиран “ експресионизам, густо нанесуван, жестоко соочуван со формите и композицијата е првиот и можеби единствен бунтовнички експресионизам, кој ќе ги раскрши сите пасторални илузии за разубавувачката улога на уметноста.

Тоа е сликарство, кое е во директна конфронтација со животот, не песимистички туку колористички и скоро звучно крикнати. Апчевски низ сиот свој период нема да се откаже од овој избор на соочување со светот и опстојувањето.

Внатрешно, низ годините што следат, можно е да се разоткрива своевидна внатрешна преобразба, повторно не предизвикана од естетски или теоретски премиси, а уште помалку од некаков дијалог или влијанија од другите автори. Тоа е творештво кое пополека, но снажно ја регистрира бунтовноста, силно, чисто, апсолутно сликарски изразена.

Творештво, кое го следи дневнично неговиот емотивен и мисловен стадиум, често изразуван слично на битовата генерација, исфрлен, неизбалансиран, некомпромисен, далеку од додворувањето кон публиката или институциите. Безобзирен, без задршка, апсолутно слеан во изразот и директноста.”
– Владо Ѓоревски

Во релативно мал, топол, налик на семеен амбиент, во Офицерскиот дом во Битола, ликовниот уметник Стојан Апчевски 11 години по своето заминување од светот ги собра пријателите, колегите, некогашните ученици кои ги учел да цртаат, почитувачите на уметноста … носталгичарите, кои преку ова сеќавање емотивно се потсетија на младоста – која сама по себе, со „жалбата” за неа е метафорички израз на уметноста на животот…и понекој млад љубопитен автор, дете кое во денешното инстант виртуелно време, штотуку ги извалкало прстите на својата креативна љубопитност со јаглен.

Иако недостигаа членовите на ДЛУБ од помладата (веќе средна генерација) кои секако треба да најдат време да ја погледнат изложбата, во овој миг издвоен од времето, таму во Офицерски како да не недостигаше ништо – срдечни средби, искрени љубезни зборови и едно заедничко пулсирање на битот таа толку љубоморно чувана „уметничка Битола” која како надежно да прошепоти – тука сум уште, не заминав никаде.

Паола Апчевска – внука на авторот (обраќање од САД)

Иницијативата на КИЦот, координацијата со семејството, „спасувањето” на најскришно чуваните домашни слики на познатиот Апче, не само од заборавот туку од физичкото уништување, ја прават оваа приказна уште поверодостојна и поискрена. Кога некој ќе замине од овој свет, му пејат – Вечнаја памјат! Во случајот на Стојан Апчевски, со оваа изложба се покажа како тој спомен светот треба да го чува во пракса.

Битола уште многу со што да се фали и гордее, и додека е така, ќе има и нови, млади жители на иднината кои тоа битолско достоинство ќе го пренесат во таа иднина.

Фотографии на Ивана Христова

The post Сеќавање на „дивиот” експресионизам на Стојан Апчевски first appeared on Кепенци.

Крушево ќе развива туризам со Битолската Коњаница

Editor — Thu, 19 Jan 2023 14:14:22 +0000

Деновиве во Крушево е потпишан меморандум за соработка помеѓу битолското здружение „Галоп” и Општина Крушево за креирање на активности кои ќе ја збогатат туристичката понуда на градот и ќе придонесат за привлекување на повеќе посетители и гости.

Веста за потпишувањето на Меморандумот со претседателот на Здружението за рурален развој и организирање на Битолска коњаница ГАЛОП, Ѓорѓи Стојчески ја објави градоначалникот на Крушево, Томе Христоски, на својот Фејсбук профил:

„Во просториите на Општина Крушево потпишавме меморандум за соработка со Ѓорги Стојчески, кој е претставник на здружението за развој на рурален туризам и организирање на Битолска коњаница ГАЛОП Битола.
Целта на овој меморандум е воспоставување на долгорочна стручна, образовна и апликативна соработка и меѓусебна поддршка.

Настаните кои ќе произлезат од меморандумот ќе придонесат кон привлекување на што повеќе посетители и гости во убавото Крушево.
Се надеваме на плодна и успешна соработка со реализација на зацртаните цели!“

The post Крушево ќе развива туризам со Битолската Коњаница first appeared on Кепенци.

Преку поезија до донација – необична хуманитарна идеја на битолска ученичка

Editor — Fri, 13 Jan 2023 18:45:50 +0000

Да читаш, да пишуваш, да даваш, споделуваш, сочувствуваш, да покажуваш грижа за другите…, ништо од ова некогаш не се сметаше за некоја посебна доблест, туку беше нешто секојдневно, вообичаено и многу човечко.

Но денес, во време на изместени вредности, кога секоја ретка можност треба да се искористи како пример за другите, се чини дека библиското правило „Да не знае твојата лева рака, што прави десната“ може да биде и заобиколено, за да се покаже и види не само примерот, туку и надежта за иднината која обично ја гледаме во младите.

Младата битолчанка Ивана Христова, која иако се уште ученичка во Медицинското училиште, минатата година издаде стихозбирка, имаше идеја пишувањето и читањето да ги поврзи со хуманоста, и уште за време на промоцијата на книгата „Огнот во мене“ вети дека симболичните средства од нејзината продажба ќе ги донира во хуманитарни цели.

Во време на празнично расположение, во пресрет на дочекот на т.н. Стара или Православна Нова Година, Ивана организираше хуманитарна промоција во Клиничката Болница во Битола, под мотото „Да бидеме нечија среќа“, при што, со поддршка на началничката на одделението д-р Оливера Груевска, специјалист педијатар и главната сестра Ленче Петровска, донираше новогодишни пакетчиња за децата згрижени во Детското одделение на болницата.

Ивана вели дека и по овој настан таа ќе продолжи да донира во хуманитарни цели, преку средствата кои ќе бидат собрани со купување на нејзината книга во во книжарницата “BOOK’S HOUSE“, во центарот на градот, во некогашните простории на Општина на Битола.

Се надевам дека со моја книга, отворив некои нови видици на младите од мојата генерација, но и на возрасните, со цел да нè разберат дека живееме во едно поинакво време од нивното. За книгата да допре до секој читател, ја организирав оваа хуманитарна промоција. Благодарна им сум на сите, кои во најголема мера, колку што можеа помогнаа да се направи овој мал гест, а за некому да значи многу, рече Ивана.

The post Преку поезија до донација – необична хуманитарна идеја на битолска ученичка first appeared on Кепенци.

Размислување – Здрав живот … или не толку?

Editor — Tue, 10 Jan 2023 20:15:01 +0000

Кога се материјално кон што сме се стремеле во животот ќе исчезне, ќе сфатиме дека ни останува само едно нешто кое што сме го земале здраво за готово – здравјето.

Многу е лесно да се занемари правилниот начин на исхрана, особено во денешниот свет којшто наложува брз начин на живот. Ќе речеме „Немам време да зготвам јадење, секогаш се брзам за на работа, а потоа сум уморен. Ќе купам сендвич на пауза“ или „Премногу е да се пие толку вода во денот, кој го прави тоа..“

Правилниот начин на исхрана значи да знаеме да ги избалансираме протеините, јаглехидратите и мастите во текот на денот. Да ни стане навика да се трудиме да јадеме зеленчук со секој оброк. Оброците да ни бидат на секои 3-4 часа, а не како што ќе ни текне. И што е најважно – да пиеме доволно вода. Препорачано е да се пијат осум чаши денот, но количината на вода што му е потребна на еден организм е индивидуална. (тука се вбројува и водата што ја примаме преку храната, па млекото, чајот, некои сокови, итн. Кафето, пак, има многу кофеин, а кофеинот е психоактивна супстанца која ни помага да бидеме будни и концентрирани и е диуретик. Тоа значи дека е супстанца која што го тера телото да произведува многу урина.) Треба предвид да се земе висината, тежината и, секако, активноста на човек. Па така, ако решите да трчате некаде во природа – не заборавајте го шишето вода!

Многупати имам чуено „Јас не пијам вода, не се потам толку.“ Хм. Колку ли е ова погрешно. Нашето тело содржи околу 60% вода. Секој ден внесуваме различна храна која различно ни влијае и водата е таа што го прочистува организмот. Не кафето. Не алкохолот. И потоа ни е чудно што болниците ни се преполни со луѓе кои само ако обрнат малку внимание на начинот на исхрана – нема да треба да пијат по десет апчиња во денот.

Здравата исхрана комбинирана со некаква активност – барем пола час секој ден – е клучот кон доброто здравје. Не наоѓајте изговори. Секогаш ќе најдете милион причини за да не направите нешто. Прочепкајте длабоко во себе и одговорете си на следните прашања: „Дали парите што ги заработувам се повредни од мене? Што ќе правам со сето тоа „богатство“ ако се разболам?“

500 калории е еден сендвич од МекДоналдс, но и една цезар салата без толку сол и без никакви адитиви. Вреди да се размисли.

Автор

Маја Јанушева

The post Размислување – Здрав живот … или не толку? first appeared on Кепенци.