Додека институциите деновиве масовно го „честитаат“ Денот на словенската писменост, социјалните мрежи повторно се преплавени со објави дека Светите Кирил и Методиј го создале кириличното писмо. Истото го пишуваат ученици, студенти, па дури и луѓе вработени во образовниот систем. Загрижувачки е што ова не е изолиран случај на незнаење, туку симптом на многу подлабок општествен проблем.
Историските факти се јасни: Светите Кирил и Методиј ја создаваат глаголицата, првото словенско писмо. Кирилицата настанува подоцна, преку нивните ученици, во книжевните центри на Охридската школа. Тоа е елементарно познавање на словенската писменост кое се учи уште во основното образование.
Но прашањето денес не е само кој што не научил. Прашањето е: кој образува генерации што не ги знаат ни основните цивилизациски факти?
Со години образовниот систем се претвора во простор каде што компетентноста сè почесто е заменета со партиска подобност. Наместо знаење, критериум стануваат партиска книшка, роднинска врска или политичка послушност. Последицата е видлива — институции полни со формално вработени, но суштински необразовани кадри, кои потоа образуваат нови генерации.
Тука почнува вистинската декаденција на едно општество.
Проблемот не би бил толку сериозен доколку незнаењето останеше личен недостаток. Но кога неедуцирани просветни работници создаваат нови неедуцирани генерации, тогаш државата почнува системски да произведува функционална неписменост. Учениците не учат да размислуваат, туку да меморираат. Не учат факти, туку шаблони. Не се воспитуваат во љубопитност, туку во просечност.
А кога образованието ќе стане формалност без суштина, логично се отвора и најнепријатното прашање: дали ваквото формално образование воопшто ја исполнува својата функција?
Дипломи има сè повеќе, а знаење сè помалку. Наставни програми постојат, но критичка мисла исчезнува. Имаме институции, но дали навистина имаме образование?
Општество што не ги познава ни темелите на сопствената писменост, тешко може да зборува за култура, интелект или напредок. А уште потешко — за иднина.
